07-01-05

Waarom het hier zo stilletjes is...

Er was een tijd, toen alles in het teken van judo stond, toen elke keer ik ademde dat voor het judo was,... dat is niet meer, spijtig genoeg niet meer.

Mijn judo-identiteit is momenteel een beetje verdrongen. Blessures hielden me langer dan ik wilde van de mat. Jaja, mevrouw de dokteres: dat voetje waarvan jij een aantal maanden geleden voorspelde dat tien dagen rust zou volstaan om te genezen, 't is nog altijd niet in orde; jaja meneer de specialist: die elleboog en die schouder waar jij niets aan zag: die ambeteren ook nog altijd. En net wanneer ik deze week de kracht had gevonden het weer eens te wagen op de mat, werkt mijn lichaam me weer tegen... Eén of ander virus geselt mijn maag en ingewanden. 't Is alsof ik niet meer mag op de mat komen. Soms lijkt het wel een complot, maar geen nood, we komen er wel bovenop: hopelijk lukt het vanavond wel om te trainen.

Ik zoek naar mijn identiteit, en als judo en sport daar weer een belangrijke plaats in kunnen innemen, dan lees je dat hier wel.

12:57 Gepost door Schwung | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

. Ieps Schwungske, studeer maar goed! Hup meid, hup! ;-)

Gepost door: Twinkeltje | 07-01-05

* Hopelijk kan je stilaan weer ertegen aan!

Gepost door: Free my Soul | 09-01-05

De commentaren zijn gesloten.