30-11-04

Ik ben mezelf!

Dat probeer ik toch.

Dit weekend was er weer één die me energie en kracht gegeven heeft. 't Was een 'specialisatiecursus' van een organisatie die jeugdkampen organiseert waar ik inzit. Zalig, zo'n weekendje, net of we zelf weer op kamp waren, daar hou ik wel van. Ik heb er een heleboel geleerd op alle vlakken. En niet alleen op de vlakken die je zou verwachten van een cursus, maar 't is te ingewikkeld om het hier volledig uit de doeken te doen. Het komt er op neer dat ik voor mezelf een uitdaging had gezocht op het sociale vlak. Ik vind van mezelf dat ik er (als sociaal gehandicapte soms) goed ben in geslaagd. 't Heeft me geleerd dat als de groep niet gemotiveerd is om opdrachten te doen en dergelijke, wat me normaal ambetantig maakt omdat ik zelf nogal een 'gamer' ben, me daar niet in op te winden, en de uitdaging van de opdrachten te verleggen, te sublimeren op andere gebieden. Tof, ik wist niet dat ik dat kon.

Ondertussen zijn we weerom twee dagen verder en weer volop geconcentreerd op school. Gisteren was best een zware dag: veel sporten, waaronder twee evaluaties (handbal en volleybal). Basketbal: de leraar smeet de te-laat-komers buiten met de wijze woorden: "als je in het station te laat komt is de trein ook weg, denk daar maar eens over na", 'k vond het best wel leuk. Een beetje orde moet er toch zijn zeker? Het uur daarop evaluatie van handbal; ik wilde ze wel meedoen, maar uiteindelijk telt ze toch niet mee, begin januari mag ik ze inhalen. Door de problemen in de schouder lukt het immers nog steeds niet technisch deftige passen te geven. 't Is raar, 't is net alsof ik een heleboel dingen opnieuw moet leren: richting, kracht, coördinatie,... Dan wat theorie; om daarna over te gaan tot test volleybal, waarin ik spijtig genoeg onder mijn niveau moest spelen en me niet kon bewijzen in een zwakke groep. Ik wist hoe de systemen in elkaar zaten en wat van je verwacht wordt op een bepaalde positie, sommige anderen niet, wat het er natuurlijk niet makkelijker op maakt om je te bewijzen.

Om af te sluiten nog anderhalf uur atletiek waarin weerom hoogspringen centraal stond: geloof het of niet, maar ik doe het nog altijd graag. De motiverende houding van de lerares zal daar waarschijnlijk ook voor een groot stuk tussen zitten.

Vandaag dan weer management gehad, en in de namiddag creatieve dans, karate en handbal. Ook nog even geoefend voor gymnastiek. Waarvoor ik vreesde is dus nu weer waarheid: beginnende scheenbeenvliesontsteking. 't Kan me niet schelen, elke avond urenlang ijs op de beentjes en goed veel gel smeren, ik ga door. De examens zijn bijna in zicht en dan mag de riem er weer even af.

Ik ben moe, toedeloe en nu doe ik m'n oogskes toe.

22:17 Gepost door Schwung | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.