09-11-04

Dokters.........

Gisteren een bezoekje gebracht aan de specialist. Ik kon zo al voorspellen wat die ging zeggen: "niets aan te doen", da's altijd het verdict als ik met een probleem zit. Nu kwam er nog iets bij: "je moest vroeger komen, want nu is het al bijna genezen".

Verdomme, eerst zit een mens 2 maanden af te zien en zou hij hem schuldig voelen om bij de dokter te gaan omdat het toch niet zo ernstig lijkt. Nu ja, begrijp me niet verkeerd, tot twee weken geleden was een trui aandoen, of gewoon het licht aanzetten, de wekker uitzetten,.... een hels karwei. En nu zou ik me schuldig moeten voelen omdat ik te laat ben gegaan??? Het is ook altijd iets. Niemand kan me blijkbaar helpen. Het ergste van al: 't was precies of die arts me in mijn gezicht zat uit te lachen.

Gisteren dan toch RX-en genomen van de elleboog en de schouder, en daaruit blijkt gelukkig dat er qua botten niets fout zit. Wat nog volgt is een echografie van de elleboog en een CT-scan van de schouder respectievelijk volgende week en over twee weken (wanneer de schouder waarschijnlijk/hopelijk volledig genezen zal zijn).

Pffff, volgende keer als er iets scheelt sla ik de studentenarts/huisdokter over. Dan moet ik tenminste geen twee maanden afzien. Net als met mijn enkel, 't heeft ook een half jaar geduurd eer ik daarvoor de "juiste" hulp kreeg. Juist, tja, de kiné-sessies zijn verlengd, maar er is goede hoop dat dat binnenkort van de baan is, dat de pijn en last die er nu nog inzitten enkel een reactie zijn op het opnieuw beginnen sporten.

Niemand gelooft mij precies....maar alleen ik weet toch wat ik voel? Ik heb ondertussen al zo lang last dat ik helemaal niet meer weet of het nu meer of minder pijn doet dan in het begin etc, laat staan "hoe" die pijn aanvoelt. Hoe kan ik dan nog deftig antwoord geven op al die vragen?

Voor normaal te functioneren in een sportloos leven ben ik weer bijna de oude, maar de eisen die aan mijn lichaam gesteld worden zijn gewoonweg veel hoger. Waarom begrijpen die artsen nu niet dat elke week dat ik inactief ben, een verloren week is voor school? Het is belange niet voldoende om ...............

En Murphy blijft me achtervolgen: vest kapot, weerom platte band,... Maar ja, het zou allemaal nog veel erger kunnen, ik ben er nog steeds veel beter van af dan veel andere mensen, maar het fysieke leed mag nu toch wel stilletjes aan geleden zijn. Foert, rusten is gedaan, maar wees gerust, ik zal (nog) niet de grenzen opzoeken of erover gaan.

10:24 Gepost door Schwung | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

... komt oogje in 't zeil houden of hier niks geforceerd wordt en biedt indien nodig verpleegkundige zorgen ;)

Gepost door: dinges | 09-11-04

tja den Eddy draait momenteel weer geen films zeker? Dan is het inderdaad wel eens moeilijk om van Murphy af te geraken. Ik weet wat je doormaakt. Maar het komt weer in orde hoor.

Gepost door: Karel | 09-11-04

* he, wat balen ... hopelijk krijg je nu wel de juiste hulp zodat je weer snel de 'oude' bent!

Gepost door: Free my Soul | 09-11-04

dokters zwijg me ervan, 't lijkt altijd of er niks aan de hand is.

Gepost door: Lieve | 10-11-04

Waar ken ik da in godsnaam van? Ja, hier thuis is dit ook altijd zo... Je gaat met een longontsteking naar de dokter, en het is totaal niets... Een paar dagen later staat hij dan in paniek aan je deur dat je toch maar dringend naar het ziekenhuis moet... Nee, praat mij er niet over...

Gepost door: steffie | 11-11-04

't Is moeilijk... ... maar soms moeten we onze eigen doelen bijstellen...

(Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat dit a) leuk en b) gemakkelijk is! Sterkte dus...)



Gepost door: Kaajee | 12-11-04

waar een wil is is een weg en... waar veel willen zijn soms een file :-) have a great weekend

Gepost door: willy | 13-11-04

De commentaren zijn gesloten.