11-06-04

Studeren~nadenken

Daarnet weer wat zitten nadenken: vorig jaar deze tijd was ik een vat vol vragen (dat ben ik nu enigszins ook nog). Ik was bang dat ik mijn weg niet ging vinden aan de unief. Dat ik niemand zou hebben om mee te praten, dat ik er zou tussen vallen.

We hadden in de vakantie al een inloopweek: in het begin zeer onwennig, maar stilaan kwamen de contacten. Direct al een paar serieus negatieve ook, soit ik had niet minder verwacht, maar onmiddellijk ook al een aantal goede contacten. En een aantal van die mensen: die zijn er het hele jaar gebleven en zijn er nog steeds, daar ben ik ze onnoemelijk dankbaar voor. Daarnaast kwamen er ook nog een aantal andere mensen bij ook. Al die mensen hebben er voor mij een fantastisch jaar van gemaakt!

Waarom ik daar nu plots aan denk? Ik ben bang dat een aantal van hen er volgend jaar niet meer bij zal zijn.... De eerste vraag is natuurlijk: zal ik er nog bij zijn? Die laatste vraag: dat ligt volledig in mijn eigen handen, en daar ga ik de volle honderd procent voor. Het eerste..... Ik neem niet graag afscheid.

Zo'n gedachten overvallen me wel eens regelmatig, maar het is me al opgevallen in de blok dat lang vervlogen herinneringen spontaan terugkomen, en ik jaag ze niet weg, neen hoor.

22:57 Gepost door Schwung | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Partir, c'est mourir un peu, n'est pas??
Maar ook al zijn er mensen van wie je afscheid moet nemen,
in je rugzak draag je herinneringen aan hen mee zolang je leeft.

Gepost door: Free my Soul | 11-06-04

bedankt ! Ik wil je bedanken voor de felicitaties op mijn blog !!!
Heel veel succes met je carriere !

Gepost door: Ada | 12-06-04

De commentaren zijn gesloten.