15-05-04

Toen waren ze al met twee...

Oké, dag twee van het EK judo in Boekarest. Eigenlijk viel er vandaag (zaterdag) voor de Belgen bijna niets te beleven. Koen Sleeckx (-73 kg) ging er al in de eerste ronde uit na een hele kamp gedomineerd geweest te zijn. Ook Catherine Jacques (de opvolgster van Ulla in de -70 kg) deed het niet beter. Ze begon goed aan haar kamp, maar twee waza-ari's op enkele seconden tijd brachten daar verandering in. Voor Jacques is er toch nog positief nieuws: ze mag ook naar de Spelen! Want ondanks de tegenvallende prestatie blijft ze in de top 5 van Europa.

Waar is de tijd dat we nog bijna zeker waren van twee Europese titels? Oostende '97 is al een hele tijd voorbij... het is het enige EK of WK dat ik ter plaatse gevolgd heb, en wat voor één! Een sfeer om nooit te vergeten, en dan de topprestaties van de Belgen, fantastisch. De posters hangen trouwens nog steeds op mijn kamer.

Vrijdag stond er een mooi dubbelartikel in de krant tussen Ulla en Gella, toen ik de foto's bekeek viel er me ineens wat te binnen. De personen op die foto's waren de mensen waar ik zo naar opkeek/kijk. Het was echt wel een raar gevoel, bijna net als iets wat ik kwijt was geweest. Ik ben altijd blijven opkijken naar de topjudoka's, maar doorheen de tijd "anders" denk ik. Misschien omdat ze stilaan niet meer zo onbereikbaar ver waren: ik zag ze soms al eens in het echt op training of op een of andere activiteit, in interviews leer je ze van een andere kant kennen en kijk je niet meer louter naar hen als topsporter. De foto's deden me denken aan de Olympische Spelen van Atlanta, ze straalden zo iets uit....van die tijd. Die tijd waarin ik zelf nog droomde van ooit zoals hen te worden...

20:49 Gepost door Schwung | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.